Het sollicitatie alfabet kan besteld worden!

In september kondigde ik al aan dat ik meeschreef aan een boek: Het Sollicitatie Alfabet. Inmiddels is het te koop! Met 26 hoofdstukken over verschillende onderwerpen is het boek niet heel diep, maar biedt het juist verschillende perspectieven op solliciteren. Zo kun je iets lezen over de waardecreatie in het sollicitatiegesprek, maar bijvoorbeeld ook hoe je zoekmachines kunt gebruiken om te solliciteren op de ideale vacature.

Je kunt het sollicitatie alfabet bestellen via de website van de alfabet boeken.

Laat me vooral even weten wat je er van vindt!

Ik schrijf mee aan een boek: Het sollicitatie alfabet

Hoera! Een paar jaar terug schreef ik al mee aan een boek voor Fontys Hogescholen en in de zeer nabije toekomst ga ik meeschrijven aan “Het sollicitatie alfabet”. De letters moeten nog verdeeld worden, maar ik hoop dat ik in ieder geval aan de slag kan met (web-)analytics.

Inmiddels sta ik al op de website van de alfabetboeken. En ik kijk er bijzonder naar uit om 12 september met de andere auteurs om tafel te gaan om te kijken naar wie wat gaat schrijven.

Het model van Ulrich, lezen, lezen, lezen..

Toen ik Personeel&Arbeid studeerde was Ulrich een van de grote namen. De vier rollen moest je kennen en begrijpen, ookal zat Ulrich zelf niet in het lespakket (waarom eigenlijk niet?). Uiteindelijk ben ik geen HRM’er geworden, maar nog steeds is het de moeite waard om het model van Ulrich te begrijpen. Het zegt heel veel over hoe je HR afdelingen moet organiseren en hoe je, bijvoorbeeld, talent helpt ontwikkelen in een organisatie. Namelijk door employee champions en talentmanagers.

Een paar weken terug schreef ik een samenvatting van het Ulrich model. Of eigenlijk van Human Resource Champions. En toen kwam ik er door een reactie achter dat Dave Ulrich zelf alweer een stap verder is, met nu zes rollen voor HR. En dat ik nog twee van zijn boeken moet lezen: HR Competencies en The HR value proposition. Nu wil ik me voorlopig meer focussen op statistiek en marketing – dat is nu eenmaal mijn werk – maar die boeken staan zeker op mijn lijstje.

En dat brengt me in een soort dubbele positie. Enerzijds wil ik al die boeken lezen, anderszijds raak ik er steeds meer van overtuigd dat je er met lezen niet komt. Je moet ervaring opdoen en met mensen praten over je vakgebied. En in het geval van Ulrich en HR moet je vooral in je organisatie praten met mensen: hoe zien zij het voor zich? Hoe kan HR de lijnmanager nog beter ondersteunen? Wat ziet de directie als de kernkwaliteiten van de organisatie en hoe ondersteunt HR die? Daar heb je geen boeken voor nodig, alleen een goed gesprek.

Boekreview: Zo niet, dan toch, Richard Branson

Zo niet dan toch doet twee dingen. Ten eerste vertelt het over Kapitalisme 24902, een vorm van kapitalisme die zich richt op duurzame, economische groei. Dus bedrijven die winst willen maken terwijl ze hun omgeving helpen – en niet of zo min mogelijk schaden. Een waardevolle term, die meer aandacht verdient. Vooral om de inhoud en niet om de term zelf. Het tweede dat Zo niet, dan toch doet, is namedropping. Ik heb nog nooit een boek gelezen dat verhoudingsgewijs zoveel namen bevat. Branson noemt enorm veel mensen die in en met de Virgin groep samenwerken. Daarmee is het boek een behoorlijk reclamebord. Gelukkig is het daarom niet minder interessant om te lezen.

 

Inhoud van het boek
Het boek is verdeeld over zeven hoofdstukken, die allemaal een aspect van kapitalisme 24902 beschrijven. Branson heeft het vaak over het samengaan van ´goed doen´ en ´zaken doen´. Een combinatie die elkaar niet hoeft uit te sluiten. De hoofdstukken bestaan elk voornamelijk uit omschrijvingen van personen en organisaties die iets goeds doen voor de wereld. Van een organisatie die WC rollen maakt zonder kartonnen middenstuk, tot The elders, een verzameling wereldleiders met o.a.Nelson Mandela en Jimmy Carter. De verschillende hoofdstukken hebben andere thema’s, zo gaat hoofdstuk 2 over ‘slimmer doen wat we doen’ en hoofdstuk 5 over ecologisch verantwoord ondernemen.

Behalve kapitalisme 24902 heeft Branson nog een aantal andere ideeën. De belangrijkste daarvan betreft goede doelen. Goede doelen werken niet optimaal, volgens Branson, omdat ze niet kunnen groeien. Ze kunnen alleen meer doen als mensen ze meer geld geven. Dat is niet hoe je moet organiseren, zegt Branson. Je moet juist steeds sterker worden, beter worden in wat je doet. Bedrijven kunnen dat. We moeten bedrijven bouwen die mensen helpen waarde te scheppen voor elkaar. Juist in economisch zwakke landen is dat wat het verschil kan maken.

Wat vond ik van het boek?
Ik werd erg blij van het lezen van het boek. Misschien is Branson gewoon een kille kapitalist die het goed weet te brengen, maar dan weet hij het wel erg goed te brengen. Misschien is het boek gewoon één grote reclame uiting voor Virgin. Maar zelfs als het dat is, is het leuk om te lezen. Branson en zijn vertaler hebben een prettige schrijfstijl, waardoor het boek goed wegleest. Maar wat het boek écht interessant maakt zijn de talloze voorbeelden van organisaties die iets doen om de wereld beter te maken. Je krijgt geen statistieken te zien, maar de concepten zijn vrij overtuigend: we kunnen slimmer doen wat we doen en daarbij het milieu en onze sociale omgeving sparen én verder helpen. Ik werd er blij van om zó veel positieve voorbeelden bij elkaar te zien. En hoewel ik vrij skeptisch ben, heb ik zelden gedacht: ‘is het wel zo positief als het lijkt?’. Het boek enthousiastmeert je en moedigt je aan om zelf te gaan ondernemen. En ook dat is leuk.

Wanneer moet je dit boek lezen?
Om te weten wat er gebeurt in de wereld wat betreft sociaal en ecologisch verantwoord ondernemen. Om een positief beeld op de toekomst te lezen. Om je ondernemendheid een boost te geven. En als je zelf een kapitalisme 24902 organisatie wilt starten.

Waardecreatie term: Kapitalisme 24902

Ik geloof erg in de kracht van terminologie. Zodra je een concreet woord aan een concept hangt, wordt het veel tastbaarder waar je over praat. Een term heeft een soort autoriteit: zodra mensen zien dat er een term voor is, voelt het, wel, officieel? De term is iets waarmee anderen aan de haal kunnen gaan. Ze zullen weer andere mensen uitleggen wat de term inhoudt. En dat is precies wat je wilt bereiken.

Cover zo niet dan toch, door Richard Branson

Recent kwam ik een term tegen voor iets waar ik al langer een woord voor had willen bedenken: kapitalisme 24902. De term is bedacht door Richard Branson, van Virgin. En komt onder andere voor in zijn boek Zo niet, dan toch. Het boek gaat over ‘ondernemen om goed te doen’. En dat is ook wat de term Kapitalisme 24902 behapt: ondernemen om goed te doen, Kapitalisme dat oog heeft voor duurzaamheid. De 24902 slaan om de omtrek van de aarde. Kapitalisme moet niet alleen maar oog hebben voor ‘groei’: het moet oog hebben voor duurzame groei. Geen economische groei ten koste van de natuur. Maar ecologische én economische groei.

Zo niet, dan toch is een boek dat talloze organisaties beschrijft dat dit soort principes voorstaat. Een review volgt binnenkort. Ondertussen kun je meer over Kapitalisme 24902 lezen in het desbetreffende hoofdstuk: Capitalism 24902.

Managementboek van 2011: Durf te vragen

Al vijf jaar houd ik in een excel document bij welke boeken ik in de kast heb staan en wanneer ik ze voor het laatst heb gelezen. Zo kan ik makkelijk een lijstje maken van de boeken die ik ieder jaar lees – en welke de meeste indruk maken. In 2011 was Durf te vragen, door Niels Roemen en Fanny Koerts het boek waar ik het meeste uit heb gehaald.

Er zijn twee soorten redenen dat ik #dtv het beste managementboek van het jaar vind. De eerste soort heeft te maken met hoe het als boek geschreven is. #DTV is een boek dat heel vloeiend vanuit een maatschappij-breed idee naar praktische uitwerking gaat. Het inspireert je én laat zien wat je moet doen en hoe je het moet doen. Je kunt er mee aan de slag en dat maakt het een waardevol boek. De tweede soort redenen heeft te maken met de scope en potentiële invloed van het boek. Het idee dat we onze sociale overwaarde aan kunnen wenden om mooie en goede dingen te doen, is immens waardevol. Dit is niet alleen zakelijk interessant. Het concept dat we anderen om hulp moeten durven vragen bij dingen waar we niet goed in zijn, of waar zij juist goed in zijn, zou wijdverbreid moeten zijn. Gelukkig hebben de auteurs ook ingezien dat dit ook betekent dat dit concept vergezeld moet gaan van de attitude dat we mensen moeten helpen door de dingen te doen waar we goed in zijn.

Voor de algemene review en een opzet voor wat HR (of community managers) met ‘Durf te vragen’ kunnen doen, zie mijn review op Expand: Boekreview Durf te vragen.

Review – Down and out in the magical kingdom – Cory Doctorow

Dit is géén managementboek of roman. Het is een science-fiction verhaal. Hoe ik het in mijn hoofd haal om een review in de vakliteratuur-groep te plaatsen? Ik denk dat dit boek – beter dan veel andere boeken – enkele onderwerpen bespreekt waar we in onze huidige samenleving veel van kunnen leren. Het boek zegt iets over technologische vooruitgang, de waarde die we hechten aan geld en sociale verhoudingen en hoe deze drie onderwerpen, die alledrie onder spanning staan, samen kunnen komen. Reden om verder te lezen? Dat dacht ik wel!

cover voor review van Down and out in the magical kingdom

Context en de auteur
Ik wilde Down and out.. al een hele tijd lezen. Al sinds een van mijn internet-helden een webcomic tekende waarin hij een bescheiden rol speelde. Verder houdt Doctorow  zich bezig met internet-recht (copyright) en is dat ook een van mijn onderwerpen. Voor meer over Cory zie de profielpagina op zijn website.

Whuffie: sociaal kapitaal
Het meest bekende concept uit Down and out dat de buiten wereld heeft overgenomen is de Whuffie. Er is zelfs een wikipedia pagina over. De whuffie is een reputatie gebaseerde valuta. In Down and out is de technologie enorm vergevorderd en zijn we allemaal gekoppeld aan een digitaal systeem dat verder niet expliciet beschreven wordt. Iemands whuffie hoeveelheid bepaalt wat hij mag en kan doen: of hij veel en luxe mag eten, of hij iedere dag naar disneyland mag, of dat hij iedere dag hard moet werken. Maar als je lang alleen naar disneyland gaat, daalt je whuffie. En werk je iedere dag hard en ben je aardig tegen iedereen, dan stijgt je whuffie.

Een van de mooiste dingen in Down and out.. is dat je in veel verschillende situaties ziet wat voor implicaties een dergelijke economie zou hebben. Mensen gedragen zich omdat hun gedrag direct gekoppeld is aan hun vermogen om (leuke) dingen te doen. Er is een ‘we’re all in this together’ gevoel – aan de oppervlakte. Maar Doctorow laat erg mooi zien hoe er onder de oppervlakte altijd allerlei politieke stromingen zijn. Tijdens het lezen kon ik niet laten hoe sterk dit boek (2002) iets zegt over de huidige werkelijkheid, waarin facebook, LinkedIn en personal brands een fundamentele rol in de arbeidsmarkt beginnen te spelen. De link naar sociale valuta is snel gemaakt, ookal hangen we er nog geen cijfers aan.

Het boek dateert van ver voor de economische crisis, anders zou het wellicht als een kritiek daarop gelezen kunnen worden. Ondertussen is het interessant om mee te nemen dat er compleet andere monetaire systemen denkbaar zijn. En dat een dergelijk systeem heel veel wenselijk gedrag kan veroorzaken. En een hoop efficiëntie. Ik zou haast zeggen: als je economie zou moeten uitleggen aan aliens, dan zou je zoiets willen kunnen zeggen.

Lees overigens ook een erg leuk artikel op techcrunch over o.a. The whuffie bank.

Wat is er nog meer leuk?
Down and out is verder een goed geschreven boek. Het volgt de lijn van veel s-f boeken door de vraag te stellen ‘als we dit en dat aan deze wereld zouden veranderen, wat gebeurt er dan?’ en geeft een goed antwoord op die vraag. Het is een interessant gedachte-experiment en is in het kader van huidige ontwikkelingen (facebook die alle berichtgeving overneemt in de vorm van Facebook messages, de economische crisis) zeker de moeite waard.

Review: Unlimited Power – Tony Robbins

Hoe kun je het meeste uit je leven halen? Dat is de centrale vraag in Unlimited Power en als antwoord op die vraag volgt een verzameling technieken, opvattingen en ideeën die de lezer moeten helpen. In het eerste deel van het boek wordt de lezer zich bewust gemaakt van wat het is dat hij wil – én van wat het is dat hij kan willen. Vervolgens worden de technieken aangereikt. In het tweede deel van het boek worden communicatietechnieken gesproken, onder het ijzersterke motto ‘de kwaliteit van je leven is de kwaliteit van je communicatie’. Unlimited Power is een doe boek en een theorie boek. En een boek waardoor je zin krijgt om je leven te verrijken. En dat is erg bijzonder.

Cover Unlimited Power

Schrijfstijl
Anthony Robbins is een spreker en een inspirator. En dat merk je in zijn schrijfstijl. De tekst is soms verhalend en zou wellicht sterker zijn indien ze gesproken was. Tegelijk straalt het hele boek een enthousiasme uit dat de lezer mee trekt en aanmoedigt zelf actie te ondernemen. Het enthousiasme ten aanzien van de aangereikte technieken gaat soms erg ver, maar dat is precies wat je wilt lezen. Als de schrijver niet overtuigd is van zijn ideeën, hoe kan de lezer er dan overtuigd van raken? Kortom, de schrijfstijl ondersteunt het boek in wat het wil doen: mensen activeren om het beste uit hun leven te halen.

Inhoud
Robbins is een soort kanon van inspirerende ideeën en de lezer wordt tussen de inspiratiesalvo’s weinig rust gegund. Soms gaat Robbins wat ver, met bijvoorbeeld een dieetadvies dat voort lijkt te komen uit puur enthousiasme en wat mij betreft niet helemaal in het boek past. Met de benaming inspiratie doe ik de inhoud echter te kort. Het grootste deel van het boek bestaat uit NLP technieken die de lezer kunnen helpen zijn leven te verrijken. Overigens schuwt Robbins niet om persoonlijke verhalen te vertellen, iets dat zeker bijdraagt aan de beleving van het boek. Het boek krijgt iets prettigs en rustgevends. En dat komt de inhoud zeer ten goede.

NLP? Neuro linguïstisch programmeren.
NLP gaat uit van een bepaalde mate van programmeerbaarheid in de mens. Veel gedrag is aangeleerd of aangewend en met de juiste technieken kan het gedrag worden veranderd. Unlimited Power is een van de bekendste NLP boeken en wordt vaak aan NLP beginners aangeraden. Wil je meer weten over NLP, lees dan even de wiki.

Technieken
Unlimited power beschrijft een zeer uitgebreide set technieken, die steeds geavanceerder worden. Robbins idee is duidelijk dat je tijdens het lezen begint met oefenen, zodat je de geavanceerdere technieken pas bestudeert als je al enige ervaring hebt met de eerder beschreven technieken. Persoonlijk vind ik het prettiger eerst een totaalbeeld te hebben voor ik begin met oefenen, dus heb ik met een schuldig geweten eerst het boek uitgelezen. Recent ben ik begonnen om de basistechnieken beter te bestuderen en onder de knie te krijgen – en dat is een zeer leerzame activiteit. Om voorgaande wat tastbaarder te maken noem ik hieronder vier technieken. Er zijn nog talloze meer beschreven technieken, maar deze spraken mij het sterk aan en zijn ook erg tastbaar.

Mindset
Robbins gebruikt niet het woord mindset, maar beschrijft wel hoe belangrijk het is om te veranderen wat je wilt veranderen vanuit de volgende gedachte. Je moet niet denken dat iets mislukt of dat je faalt. In plaats daarvan moet je je realiseren dat het gedrag dat je vertoont resultaten oplevert. Zijn die resultaten niet de resultaten die je wilt bereiken? Verander dan je gedrag. Door het loslaten van negatieve benaderingen als ‘wéér mislukt’, kun je je concentreren op het veranderen van je gedrag.

Spiegelen
Robbins moedigt je aan om voorbeelden te zoeken: mensen die je bewondert, of die goed zijn in waar jij ook goed in wilt zijn. Bestudeer hun gedrag: wat doen ze? Wat doen ze anders dan jij? Oefen en probeer ook dit gedrag te vertonen.

Bewust zijn van je state
“State of mind” is een term die vaak gebezigd wordt. Je doel is om een ‘resourceful state’ te bereiken, een staat waarin je veel kunt doen. Veel van de technieken in Unlimited Power beschrijven hoe je je bewust kunt worden van je state – en hoe je deze kunt veranderen. Robbins gaat zeer ver in zijn opvattingen over state of mind, zo kun je deze altijd beïnvloeden (als je weet hoe). Depressief zijn is een keuze – en het kost zelfs meer energie dan niet depressief zijn, aldus Robbins. Dus waarom zou je depressief zijn? Verander je state. Hoe? Er worden veel technieken aangereikt, maar de volgende sprak mij het meestaan.

Veranderen van je fysiologie
De meest basic manier om je state te veranderen, is het veranderen van je houding. Zit je te balen? Dan zit je misschien met je hoofd in je handen, je ademt op de top van je longen. Misschien eet je veel suiker. Dat kun je allemaal veranderen. Ga eens rechtop zitten, adem diep in en uit, eet een gezonde snack. Als je dat doet, is het ineens veel moeilijker om depressief te zijn.
Deze techniek kun je altijd en overal gebruiken. Bij frustratie op je werk, thuis als je ergens doorheen moet bijten. Echt altijd.

Afsluitend
Voor ik zeer positief afsluit, nog een enkele kanttekening. Namelijk de vraag in hoeverre je jezelf wilt veranderen. Robbins gaat hier in mijn ogen nogal makkelijk overheen (‘wie je bent staat niet gelijk aan je gedrag’) en na het bestuderen van alle technieken vraag ik me af in hoeverre jezelf kunt zijn én de beschreven technieken uit kunt uitoefenen. Het idee van een zelfontwikkelingsboek is dat je jezelf ontwikkelt – toch komen deze technieken erg dichtbij ‘wie je bent’ en dat voelt vreemd. In ieder geval voor mij. Het weerhoudt me er niet van om te oefenen, maar het idee van ‘jezelf veranderen’ houdt een vreemde smaak. Iets dat ik overigens vaker heb gehoord over NLP technieken. Uiteindelijk lijkt het me goed om kritisch te blijven denken.

Voorgaande kritiek laat niet verlet dat ik in de weken sinds ik het boek heb gelezen, tegen enkele mensen heb gezegd: als je 25 Euro over hebt, besteed het dan aan dit boek. Veel beter kun je je geld niet besteden. Hiermee laat ik hopelijk zien hoe waardevol het boek voor mij is geweest. Er zijn maar weinig zelf-ontwikkel boeken die tegelijk in staat zijn je een drive te geven om daadwerkelijk aan de slag te gaan. Dit boek slaagt daar zeker in: het mengt theorie en praktijk, voorbeelden en ideeën. En het resultaat is een boek waarmee je aan de slag kunt, je hebt alleen jezelf nodig.

The functions of the Executive – Chester Barnard – review

Wat me altijd bij zal blijven van dit boek is het citaat waarmee het boek opent. En dat misschien de meeste wijsheid bevat van alle zinnen in het boek:

To
MY FATHER
At a crisis in my youth he taught me the wisdom of choice:

To try and fail is at least to learn, to fail to try is to suffer the inestimable loss of what might have been

Dit boek gaat niet zo zeer over keuzes maken als over de rol van de eindverantwoordelijke in een organisatie. Barnard neemt een zeer filosofische insteek. Hij begint bij de meest elementaire aannames waar een organisatie is op gebaseerd. Denk aan: vrije wil, aan wat het precies betekent om een mens te zijn. En aan wat het betekent om een groep mensen te organiseren.

Cover The functions of the Executive, door Chester Barnard

Vanuit deze zeer elementaire stappen komt Barnard uiteindelijk op de drie voornaamste functies van de executive:

– Establishing and maintaining a system of communication;
– Securing essential services from other members;
– Formulating organizational purposes and objectives.

Voor een meer inhoudelijke review, kijk hier.

Leesbaarheid versus inhoud
Barnard is zeer inhoudelijk. Alle zinnen hebben een functie en zijn sterk en ‘af’. Juist omdat er zoveel inhoud in het boek staat, leest het niet lekker weg. Dit boek is een flinke pil, die oplettende studie vereist. Daar staat tegenover dat je hier heel veel voor terugkrijgt. Net zoals je Mintzberg af en toe naast je organisatie zou moeten leggen, zou je delen van Barnard terug moeten lezen om je begrip van de opbouw van je organisatie, de verdeelde verantwoordelijkheid en jouw rol binnen deze opzet duidelijk op tafel te krijgen.

Een pittig, maar geslaagd boek!
Dit boek is een zeer waardevolle toevoeging aan de kast van iedere manager, organisatieadviseur. Ook mensen die ‘gewoon’ meer van organisaties willen begrijpen, zullen dit boek interessant vinden. Wel moet je opgewassen zijn tegen het stevige (Engelse) taalgebruik. En het boek dient gelezen te worden vanuit een zeer brede interesse. Dit boek biedt geen praktische handleiding, geen ‘zo moet het’. Wel helpt het boek je te begrijpen op welke aannames een organisatie is gebaseerd. En wat, op basis van die aannames, de verantwoordelijkheden zijn die de leider van de organisatie heeft.