HR vacatures invullen en een HR community bouwen

In 2006 solliciteerde ik naar een ‘echte HR stage’ – en ik werd aangenomen. Maar binnen een week werd me gevraagd of ik niet ook wilde bloggen. Ik blogde al voor mezelf, vooral over filosofie en waar ik op dat moment aan dacht. En het leek me leuk om bij te dragen aan een blog over HR onderwerpen. En nu, ruim zes jaar later, ben ik voltijd aan de slag bij Expand HCM, niet als HRM’er (wat ik toen dacht te worden), maar als community manager. Voor een groep HR bloggers. Een erg leuke uitdaging – en een waar ik tot nu toe weinig over geschreven heb.

Een HR vacature board / social media tool: HR-4u

Een van mijn projecten was om een website te bedenken (niet zelf te bouwen) die HR vacatures makkelijk via social media kon verspreiden. Dat werd HR-4u, waar ik eerder over schreef (Vind je HR vacature met HR-4u). Omdat de markt er helaas niet naar is, staat dit project even op pauze.

HR vacatures: vind de juiste HR professional

Een ander leuk onderdeel van mijn functie is om de consultants te helpen de juiste HR professionals te vinden voor de HR vacatures die we invullen voor onze opdrachtgevers. Hiervoor gebruik ik bijvoorbeeld Google Adwords, maar vooral ook social media. Interessant feitje: het bezoek uit LinkedIn is bijna altijd het dubbele van dat uit twitter. Terwijl ik daar minder connecties heb. Ik verwacht dat mensen op LinkedIn toch wat serieuzer lezen, of wellicht meer bezig zijn met vacatures.

HR Community interviews

Het meest leerzame deel van mijn functie is dat ik elke drie maanden een HR eindverantwoordelijke interview. De interviews gaan over actuele trends in het HR vakgebied. En ze geven me de kans om off-the-charts vragen te stellen aan mensen die al een stuk verder zijn in hun loopbaan en die af en toe ontzettend mooie verhalen kunnen vertellen. De interviews zijn te vinden op onze HR Community pagina.

HR bloggers en de HR community

Naast het verspreiden van HR vacatures, verspreid ik ook onze HR weblog artikelen. En redigeer ik (als het nodig is) de artikelen van zo’n 35 HR bloggers. Dit vind ik misschien wel het leukste om te doen; om mee te denken hoe we bepaalde ideeën het beste over kunnen brengen op de lezer. En om te bedenken hoe we de artikelen het beste onder de doelgroep kunnen verspreiden (tip: LinkedIn groepen werken vaak het beste, hoewel een virale tweet optimaal is).

Toekomstige uitdaging

Om goed door te lichten hoe de markt naar ons kijkt. En in hoeverre we dat willen veranderen. Dat ligt mooi in het verlengde van wat ik tot nu toe heb gedaan.

Over de HR bloggers en de HR community volgt binnenkort een nieuwe blog.

Twee strategieën om op twitter te connecten

We gebruiken twitter voor talloze zaken: om traffic te krijgen naar onze projecten, maar vooral ook om mensen te leren kennen.

Dit laatste kunnen we globaal op twee manieren doen: door te zenden en mensen te laten zien waar we mee bezig zijn, zodat geïnteresseerde mensen contact met ons op kunnen nemen. En door te luisteren, te kijken naar waar andere mensen mee bezig zijn. En dan de connectie te maken door interesse te tonen in hun project.

Het zenden van informatie is verreweg de makkelijkste optie. Het kost relatief weinig tijd, omdat we alleen ons idee hoeven verkondigen (hoewel dit, als je het goed wilt doen, ook veel tijd en oefening kost). Deze manier wordt dan ook het meest gebruikt. Zo krijgen we traffic naar onze artikelen en worden we benaderd door mensen die ons interessant vinden. Aangenomen dat ons project, artikel of idee grappig of interessant genoeg is.

Twee strategieën om te connecten op twitter

Juist omdat het zenden van informatie zo makkelijk is, is twitter als kanaal om te connecten minder succesvol dan het kan zijn. Sterker nog, omdat het zo een sterk zend-kanaal is, is het zelfs als zend-kanaal minder succesvol. Hoe komt dit? Doordat mensen voornamelijk zenden. En, zo durf ik te schatten, een flink aantal mensen alleen maar zenden. Als er niemand is die luistert, dan kun je followers hebben wat je wilt: het zal niet leiden tot traffic en ook niet tot nieuwe connecties.

Daarom ben ik een sterke voorstander van de tweede manier om met mensen te connecten: door goed te luisteren naar wat andere mensen te zeggen hebben, probeer ik connecties te maken. En nog beter is het om een mix te hebben: om te zenden over de onderwerpen waar je écht achter staat en waarvan je denkt dat ze interessant zijn voor anderen. En om tegelijk te luisteren. Eenvoudigweg je tijdlijn door te scrollen, al is het maar één keer per dag – en te reageren op alles van je interesse. Minimaal één keer per dag.

Als je ook aan het reageren bent, zul je zien dat mensen ook vaker op jou reageren. Ze kennen je, je bent een persoon voor ze geworden – niet alleen een plaatje met berichten ernaast. Daar ligt de grootste waarde van twitter. En die kunnen we alleen bereiken door ons er samen voor in te zetten.

 

Plaatje dankzij Matt Hamm op Flickr.

Moeten we naar één wereldtaal?

Deze TED talk is erg de moeite waard, hier stelt Mark Pagel dat talen zullen proberen elkaar te verstoten, hij vergelijkt taal bijvoorbeeld met onze manier van tijd meten: het 60 seconden/60 minuten systeem is wereldwijd bekend. Ooit zullen we ook een wereldwijde taal hebben, al is het maar om alle vertaalkosten die we steeds maken.Dit sluit ook aan bij een artikel dat ik recent schreef: Eén (internet-)taal?, waarin ik me afvroeg of we niet naar één enkele taal toe moeten. Dit hoeft niet per se te betekenen dat we allemaal maar één taal spreken. Daar zou je tegen kunnen argumenteren dat het tot culturele armoede zou kunnen leiden. Maar ik ben zeker voorstander van het idee dat iedereen één wereldtaal leert, naast zijn of haar moedertaal. Op die manier kunnen we elkaar allemaal, altijd verstaan. We hebben minder vertalers nodig: die kunnen mooie werken vertalen. Maar zakelijk kan iedereen elkaar makkelijk vinden.

Ik vraag me af hoe groot het verschil is dat door een wereldtaal gemaakt kan worden. Zouden mensen elkaar beter begrijpen, als ze weten dat ze altijd met iemand kunnen praten? Zouden mensen meer begrip voor elkaar kunnen hebben, als ze in ieder geval hun taal gemeen hebben? En hoeveel makkelijker zou het zijn om te ondernemen, als je overal in de wereld met iedereen kunt communiceren?