Moeten we naar één wereldtaal?

Deze TED talk is erg de moeite waard, hier stelt Mark Pagel dat talen zullen proberen elkaar te verstoten, hij vergelijkt taal bijvoorbeeld met onze manier van tijd meten: het 60 seconden/60 minuten systeem is wereldwijd bekend. Ooit zullen we ook een wereldwijde taal hebben, al is het maar om alle vertaalkosten die we steeds maken.Dit sluit ook aan bij een artikel dat ik recent schreef: Eén (internet-)taal?, waarin ik me afvroeg of we niet naar één enkele taal toe moeten. Dit hoeft niet per se te betekenen dat we allemaal maar één taal spreken. Daar zou je tegen kunnen argumenteren dat het tot culturele armoede zou kunnen leiden. Maar ik ben zeker voorstander van het idee dat iedereen één wereldtaal leert, naast zijn of haar moedertaal. Op die manier kunnen we elkaar allemaal, altijd verstaan. We hebben minder vertalers nodig: die kunnen mooie werken vertalen. Maar zakelijk kan iedereen elkaar makkelijk vinden.

Ik vraag me af hoe groot het verschil is dat door een wereldtaal gemaakt kan worden. Zouden mensen elkaar beter begrijpen, als ze weten dat ze altijd met iemand kunnen praten? Zouden mensen meer begrip voor elkaar kunnen hebben, als ze in ieder geval hun taal gemeen hebben? En hoeveel makkelijker zou het zijn om te ondernemen, als je overal in de wereld met iedereen kunt communiceren?

Review – Down and out in the magical kingdom – Cory Doctorow

Dit is géén managementboek of roman. Het is een science-fiction verhaal. Hoe ik het in mijn hoofd haal om een review in de vakliteratuur-groep te plaatsen? Ik denk dat dit boek – beter dan veel andere boeken – enkele onderwerpen bespreekt waar we in onze huidige samenleving veel van kunnen leren. Het boek zegt iets over technologische vooruitgang, de waarde die we hechten aan geld en sociale verhoudingen en hoe deze drie onderwerpen, die alledrie onder spanning staan, samen kunnen komen. Reden om verder te lezen? Dat dacht ik wel!

cover voor review van Down and out in the magical kingdom

Context en de auteur
Ik wilde Down and out.. al een hele tijd lezen. Al sinds een van mijn internet-helden een webcomic tekende waarin hij een bescheiden rol speelde. Verder houdt Doctorow  zich bezig met internet-recht (copyright) en is dat ook een van mijn onderwerpen. Voor meer over Cory zie de profielpagina op zijn website.

Whuffie: sociaal kapitaal
Het meest bekende concept uit Down and out dat de buiten wereld heeft overgenomen is de Whuffie. Er is zelfs een wikipedia pagina over. De whuffie is een reputatie gebaseerde valuta. In Down and out is de technologie enorm vergevorderd en zijn we allemaal gekoppeld aan een digitaal systeem dat verder niet expliciet beschreven wordt. Iemands whuffie hoeveelheid bepaalt wat hij mag en kan doen: of hij veel en luxe mag eten, of hij iedere dag naar disneyland mag, of dat hij iedere dag hard moet werken. Maar als je lang alleen naar disneyland gaat, daalt je whuffie. En werk je iedere dag hard en ben je aardig tegen iedereen, dan stijgt je whuffie.

Een van de mooiste dingen in Down and out.. is dat je in veel verschillende situaties ziet wat voor implicaties een dergelijke economie zou hebben. Mensen gedragen zich omdat hun gedrag direct gekoppeld is aan hun vermogen om (leuke) dingen te doen. Er is een ‘we’re all in this together’ gevoel – aan de oppervlakte. Maar Doctorow laat erg mooi zien hoe er onder de oppervlakte altijd allerlei politieke stromingen zijn. Tijdens het lezen kon ik niet laten hoe sterk dit boek (2002) iets zegt over de huidige werkelijkheid, waarin facebook, LinkedIn en personal brands een fundamentele rol in de arbeidsmarkt beginnen te spelen. De link naar sociale valuta is snel gemaakt, ookal hangen we er nog geen cijfers aan.

Het boek dateert van ver voor de economische crisis, anders zou het wellicht als een kritiek daarop gelezen kunnen worden. Ondertussen is het interessant om mee te nemen dat er compleet andere monetaire systemen denkbaar zijn. En dat een dergelijk systeem heel veel wenselijk gedrag kan veroorzaken. En een hoop efficiëntie. Ik zou haast zeggen: als je economie zou moeten uitleggen aan aliens, dan zou je zoiets willen kunnen zeggen.

Lees overigens ook een erg leuk artikel op techcrunch over o.a. The whuffie bank.

Wat is er nog meer leuk?
Down and out is verder een goed geschreven boek. Het volgt de lijn van veel s-f boeken door de vraag te stellen ‘als we dit en dat aan deze wereld zouden veranderen, wat gebeurt er dan?’ en geeft een goed antwoord op die vraag. Het is een interessant gedachte-experiment en is in het kader van huidige ontwikkelingen (facebook die alle berichtgeving overneemt in de vorm van Facebook messages, de economische crisis) zeker de moeite waard.

Video: Bring on the learning revolution

Ken Robinson heeft een nieuwe video, die zeker de moeite waard is: Bring on the learning revolution. Hierin stelt hij dat ons onderwijs zich te weinig richt op het individu, met als resultaat dat we kinderen vervreemden van hun authenticiteit en creativiteit. Terwijl we juist die creativiteit steeds meer aanspreken. Met andere woorden: het is tijd voor een revolutie in ons onderwijs.

 

*edit augustus 2011*
Ik heb een review geschreven van Robinsons boek Het element. En ik heb ook een uitgebreider artikel geschreven: Het onderwijs is industrieel en lineair en moet agricultureel worden.

WordPress ontdekken

Dag lezer,

Vandaag ben ik wordpress aan het ontdekken! Vandaar een ongeïnspireerde eerste post, om te kijken wat er allemaal mogelijk is.

Vooralsnog denk ik dat ik op dit blog ga schrijven over alles dat ik interessant vind (en dat is veel) op momenten dat ik daar tijd voor heb (en dat is niet veel).

Tot schrijvens,
Chris

Review: Unlimited Power – Tony Robbins

Hoe kun je het meeste uit je leven halen? Dat is de centrale vraag in Unlimited Power en als antwoord op die vraag volgt een verzameling technieken, opvattingen en ideeën die de lezer moeten helpen. In het eerste deel van het boek wordt de lezer zich bewust gemaakt van wat het is dat hij wil – én van wat het is dat hij kan willen. Vervolgens worden de technieken aangereikt. In het tweede deel van het boek worden communicatietechnieken gesproken, onder het ijzersterke motto ‘de kwaliteit van je leven is de kwaliteit van je communicatie’. Unlimited Power is een doe boek en een theorie boek. En een boek waardoor je zin krijgt om je leven te verrijken. En dat is erg bijzonder.

Cover Unlimited Power

Schrijfstijl
Anthony Robbins is een spreker en een inspirator. En dat merk je in zijn schrijfstijl. De tekst is soms verhalend en zou wellicht sterker zijn indien ze gesproken was. Tegelijk straalt het hele boek een enthousiasme uit dat de lezer mee trekt en aanmoedigt zelf actie te ondernemen. Het enthousiasme ten aanzien van de aangereikte technieken gaat soms erg ver, maar dat is precies wat je wilt lezen. Als de schrijver niet overtuigd is van zijn ideeën, hoe kan de lezer er dan overtuigd van raken? Kortom, de schrijfstijl ondersteunt het boek in wat het wil doen: mensen activeren om het beste uit hun leven te halen.

Inhoud
Robbins is een soort kanon van inspirerende ideeën en de lezer wordt tussen de inspiratiesalvo’s weinig rust gegund. Soms gaat Robbins wat ver, met bijvoorbeeld een dieetadvies dat voort lijkt te komen uit puur enthousiasme en wat mij betreft niet helemaal in het boek past. Met de benaming inspiratie doe ik de inhoud echter te kort. Het grootste deel van het boek bestaat uit NLP technieken die de lezer kunnen helpen zijn leven te verrijken. Overigens schuwt Robbins niet om persoonlijke verhalen te vertellen, iets dat zeker bijdraagt aan de beleving van het boek. Het boek krijgt iets prettigs en rustgevends. En dat komt de inhoud zeer ten goede.

NLP? Neuro linguïstisch programmeren.
NLP gaat uit van een bepaalde mate van programmeerbaarheid in de mens. Veel gedrag is aangeleerd of aangewend en met de juiste technieken kan het gedrag worden veranderd. Unlimited Power is een van de bekendste NLP boeken en wordt vaak aan NLP beginners aangeraden. Wil je meer weten over NLP, lees dan even de wiki.

Technieken
Unlimited power beschrijft een zeer uitgebreide set technieken, die steeds geavanceerder worden. Robbins idee is duidelijk dat je tijdens het lezen begint met oefenen, zodat je de geavanceerdere technieken pas bestudeert als je al enige ervaring hebt met de eerder beschreven technieken. Persoonlijk vind ik het prettiger eerst een totaalbeeld te hebben voor ik begin met oefenen, dus heb ik met een schuldig geweten eerst het boek uitgelezen. Recent ben ik begonnen om de basistechnieken beter te bestuderen en onder de knie te krijgen – en dat is een zeer leerzame activiteit. Om voorgaande wat tastbaarder te maken noem ik hieronder vier technieken. Er zijn nog talloze meer beschreven technieken, maar deze spraken mij het sterk aan en zijn ook erg tastbaar.

Mindset
Robbins gebruikt niet het woord mindset, maar beschrijft wel hoe belangrijk het is om te veranderen wat je wilt veranderen vanuit de volgende gedachte. Je moet niet denken dat iets mislukt of dat je faalt. In plaats daarvan moet je je realiseren dat het gedrag dat je vertoont resultaten oplevert. Zijn die resultaten niet de resultaten die je wilt bereiken? Verander dan je gedrag. Door het loslaten van negatieve benaderingen als ‘wéér mislukt’, kun je je concentreren op het veranderen van je gedrag.

Spiegelen
Robbins moedigt je aan om voorbeelden te zoeken: mensen die je bewondert, of die goed zijn in waar jij ook goed in wilt zijn. Bestudeer hun gedrag: wat doen ze? Wat doen ze anders dan jij? Oefen en probeer ook dit gedrag te vertonen.

Bewust zijn van je state
“State of mind” is een term die vaak gebezigd wordt. Je doel is om een ‘resourceful state’ te bereiken, een staat waarin je veel kunt doen. Veel van de technieken in Unlimited Power beschrijven hoe je je bewust kunt worden van je state – en hoe je deze kunt veranderen. Robbins gaat zeer ver in zijn opvattingen over state of mind, zo kun je deze altijd beïnvloeden (als je weet hoe). Depressief zijn is een keuze – en het kost zelfs meer energie dan niet depressief zijn, aldus Robbins. Dus waarom zou je depressief zijn? Verander je state. Hoe? Er worden veel technieken aangereikt, maar de volgende sprak mij het meestaan.

Veranderen van je fysiologie
De meest basic manier om je state te veranderen, is het veranderen van je houding. Zit je te balen? Dan zit je misschien met je hoofd in je handen, je ademt op de top van je longen. Misschien eet je veel suiker. Dat kun je allemaal veranderen. Ga eens rechtop zitten, adem diep in en uit, eet een gezonde snack. Als je dat doet, is het ineens veel moeilijker om depressief te zijn.
Deze techniek kun je altijd en overal gebruiken. Bij frustratie op je werk, thuis als je ergens doorheen moet bijten. Echt altijd.

Afsluitend
Voor ik zeer positief afsluit, nog een enkele kanttekening. Namelijk de vraag in hoeverre je jezelf wilt veranderen. Robbins gaat hier in mijn ogen nogal makkelijk overheen (‘wie je bent staat niet gelijk aan je gedrag’) en na het bestuderen van alle technieken vraag ik me af in hoeverre jezelf kunt zijn én de beschreven technieken uit kunt uitoefenen. Het idee van een zelfontwikkelingsboek is dat je jezelf ontwikkelt – toch komen deze technieken erg dichtbij ‘wie je bent’ en dat voelt vreemd. In ieder geval voor mij. Het weerhoudt me er niet van om te oefenen, maar het idee van ‘jezelf veranderen’ houdt een vreemde smaak. Iets dat ik overigens vaker heb gehoord over NLP technieken. Uiteindelijk lijkt het me goed om kritisch te blijven denken.

Voorgaande kritiek laat niet verlet dat ik in de weken sinds ik het boek heb gelezen, tegen enkele mensen heb gezegd: als je 25 Euro over hebt, besteed het dan aan dit boek. Veel beter kun je je geld niet besteden. Hiermee laat ik hopelijk zien hoe waardevol het boek voor mij is geweest. Er zijn maar weinig zelf-ontwikkel boeken die tegelijk in staat zijn je een drive te geven om daadwerkelijk aan de slag te gaan. Dit boek slaagt daar zeker in: het mengt theorie en praktijk, voorbeelden en ideeën. En het resultaat is een boek waarmee je aan de slag kunt, je hebt alleen jezelf nodig.

The functions of the Executive – Chester Barnard – review

Wat me altijd bij zal blijven van dit boek is het citaat waarmee het boek opent. En dat misschien de meeste wijsheid bevat van alle zinnen in het boek:

To
MY FATHER
At a crisis in my youth he taught me the wisdom of choice:

To try and fail is at least to learn, to fail to try is to suffer the inestimable loss of what might have been

Dit boek gaat niet zo zeer over keuzes maken als over de rol van de eindverantwoordelijke in een organisatie. Barnard neemt een zeer filosofische insteek. Hij begint bij de meest elementaire aannames waar een organisatie is op gebaseerd. Denk aan: vrije wil, aan wat het precies betekent om een mens te zijn. En aan wat het betekent om een groep mensen te organiseren.

Cover The functions of the Executive, door Chester Barnard

Vanuit deze zeer elementaire stappen komt Barnard uiteindelijk op de drie voornaamste functies van de executive:

– Establishing and maintaining a system of communication;
– Securing essential services from other members;
– Formulating organizational purposes and objectives.

Voor een meer inhoudelijke review, kijk hier.

Leesbaarheid versus inhoud
Barnard is zeer inhoudelijk. Alle zinnen hebben een functie en zijn sterk en ‘af’. Juist omdat er zoveel inhoud in het boek staat, leest het niet lekker weg. Dit boek is een flinke pil, die oplettende studie vereist. Daar staat tegenover dat je hier heel veel voor terugkrijgt. Net zoals je Mintzberg af en toe naast je organisatie zou moeten leggen, zou je delen van Barnard terug moeten lezen om je begrip van de opbouw van je organisatie, de verdeelde verantwoordelijkheid en jouw rol binnen deze opzet duidelijk op tafel te krijgen.

Een pittig, maar geslaagd boek!
Dit boek is een zeer waardevolle toevoeging aan de kast van iedere manager, organisatieadviseur. Ook mensen die ‘gewoon’ meer van organisaties willen begrijpen, zullen dit boek interessant vinden. Wel moet je opgewassen zijn tegen het stevige (Engelse) taalgebruik. En het boek dient gelezen te worden vanuit een zeer brede interesse. Dit boek biedt geen praktische handleiding, geen ‘zo moet het’. Wel helpt het boek je te begrijpen op welke aannames een organisatie is gebaseerd. En wat, op basis van die aannames, de verantwoordelijkheden zijn die de leider van de organisatie heeft.