Sneeuwscheppen: 6,25€ voor wikipedia en een leuke avond

Recent las ik het boekje Durf te vragen, waarin wordt gesproken van sociale overwaarde. Een onderwerp dat me nogal bezig heeft gehouden de afgelopen tijd.  Voor een definitie kun je eenvoudigweg naar socialeoverwaarde.nl. En waar ik over liep te mijmeren was dus hoe we de wereld beter kunnen maken zonder ‘extra’ moeite te doen. En toevallig had ik een soort sociale overwaarde moment, ik had mijn afspraken afgezegd (want onbereikbaar) en kon voorlopig niet terug naar Utrecht (want storing door sneeuw). Toen zag ik de sneeuw liggen voor allerlei winkels en dacht ik: zou het niet lollig zijn om een sneeuwschep te kopen – en dan doodleuk winkels binnen te stappen en te zeggen dat ik voor het goede doel de sneeuw wel voor ze weg wilde vegen? Waardebepaling achteraf leek me een gepaste vorm van beloning.

Dus toen ben ik Den Bosch ingelopen en dankzij een vriendelijke man vond ik een winkel met een sneeuwschep (de blokker, 6,99€). En ben ik op mijn eerste winkel afgelopen.

Mijn eerste bezoek ging naar een cafétje (toevallig), waar de barman me na het sneeuwscheppen een gratis drankje aanbood. Ik heb Gezegd dat ik later terug zou komen en ben naar een willekeurige winkel gegaan en daar binnengestapt (een modezaak). Of ik mocht sneeuwruimen voor het goede doel, waarde mocht ze achteraf bepalen. Dat was prima. Dus ik een kwartier sneeuw scheppen en uiteindelijk trots mijn beloning in ontvangst nemen. Aan de brave dame gevraagd waar ik het beste heen kon gaan en de overbuurvrouw zou ook wel blij met me zijn. Dus ook daar sneeuw geschept (delicatesse zaak). Ook voor het goede doel, maar ze vond dat het niet naar Greenpeace mocht, want *ideologische redenen*. Toen besloten om alles aan Wikipedia te doneren.

Helaas was het toen al 17.55 (sluitingstijd). Dus ben ik mijn gratis drankje gaan
halen. In het café heb ik anderhalf uur gepraat met twee mensen aan de bar (een psychologe en een ondernemer) over sociale overwaarde en politiek. En toen ik bij het station kwam, reden de treinen weer.

Totaal opgehaald voor wikipedia: 6,25€ (zojuist overgemaakt, plus mijn jaarlijkse bijdrage van 50€).

Foto van mijn trouwe sneeuwschep:

Mijn trouwe sneeuwschep

Managementboek van 2011: Durf te vragen

Al vijf jaar houd ik in een excel document bij welke boeken ik in de kast heb staan en wanneer ik ze voor het laatst heb gelezen. Zo kan ik makkelijk een lijstje maken van de boeken die ik ieder jaar lees – en welke de meeste indruk maken. In 2011 was Durf te vragen, door Niels Roemen en Fanny Koerts het boek waar ik het meeste uit heb gehaald.

Er zijn twee soorten redenen dat ik #dtv het beste managementboek van het jaar vind. De eerste soort heeft te maken met hoe het als boek geschreven is. #DTV is een boek dat heel vloeiend vanuit een maatschappij-breed idee naar praktische uitwerking gaat. Het inspireert je én laat zien wat je moet doen en hoe je het moet doen. Je kunt er mee aan de slag en dat maakt het een waardevol boek. De tweede soort redenen heeft te maken met de scope en potentiële invloed van het boek. Het idee dat we onze sociale overwaarde aan kunnen wenden om mooie en goede dingen te doen, is immens waardevol. Dit is niet alleen zakelijk interessant. Het concept dat we anderen om hulp moeten durven vragen bij dingen waar we niet goed in zijn, of waar zij juist goed in zijn, zou wijdverbreid moeten zijn. Gelukkig hebben de auteurs ook ingezien dat dit ook betekent dat dit concept vergezeld moet gaan van de attitude dat we mensen moeten helpen door de dingen te doen waar we goed in zijn.

Voor de algemene review en een opzet voor wat HR (of community managers) met ‘Durf te vragen’ kunnen doen, zie mijn review op Expand: Boekreview Durf te vragen.